et was Robert Nideffer die het meest veelomvattende model over concentratie opstelde (1976).  Hij beschrijft concentratie als de behoefte om controle over de aandacht te hebben.  Het is een eigenschap die getraind en verbeterd kan worden.

oorbeelden van oefeningen om concentratie te verbeteren in een sport gerelateerde omgeving zijn: het gebruik maken van de juiste aanwijzingen, positieve zelf-praat, afleidingstrainingen, visualisatie, het stellen van doelen, groepsdiscussies en leiderschapsactiviteiten.

oncentratie is de bewuste ervaring van het uitoefenen van mentale kracht op het moment dat informatie zeer selectief wordt ervaren.  Elementen van concentratie zijn aandacht en focus.  Een bekende metafoor die gebruikt wordt om concentratie te omschrijven is de zogenaamde 'spot-light' metafoor.  Deze wil zeggen dat concentratie maar op één mentale activiteit op een bepaald moment te richten is.

oncentratie is een belangrijk begrip in de sportpsychologie omdat licht verlies van concentratie een grote impact kan hebben op de prestaties van sporters.  Concentratie op het juiste moment is een cruciale component van een goede sportprestatie, in het bijzonder in situaties waarin hoge prestaties verwacht worden.   

it een onderzoek van Nideffer, Sagal, Lowry & Bond (2001) naar voren dat topsporters met behulp van de juiste psychologische coaching en juiste trainingsprogramma’s na verloop van tijd hun vaardigheid betreffende concentratie verbeteren.  Ook bleek dat topsporters hun aandacht veel beter weten te richten, onder zware stress (inclusief vermoeidheid, ziekte of competitie) hun focus weten te behouden en zowel interne als externe stimuli kunnen negeren.  Je kan zelf eenvoudige oefeningen doen om dit resultaat te bereiken (zie link onderaan).

e vaardigheid van een sporter, om zijn aandacht te richten op een taak die voorhanden ligt, is een essentieel onderdeel van een optimale prestatie.  De optimale prestatie kan indirect beïnvloed worden door zowel interne als externe stimuli omdat beiden van invloed zijn op de concentratie van de sporter.  Bij het nemen van een vrijworp  in het basketbal is er ‘boe’-geroep van het publiek, dit om de speler af te leiden en in zijn prestatie aan te tasten.  Storende interne stimuli zoals het hebben van een vermoeid lichaam, een opkomende (of bestaande) verkoudheid of griep, zijn afleidende lichamelijke gewaarwordingen, maar ook het hebben van negatieve gevoelens en gedachten zijn zaken die de sporter uit zijn concentratie kunnen halen.

Simulatieoefening
e competitieve omgeving kent verscheidene factoren die verschillend zijn van de training omgeving.  Fysieke factoren zoals de aanwezigheid van een tegenstander, een rumoerig publiek en de aanwezigheid van een scheidrechter of een jury die in het BMX'en je prestaties beoordeelt, zijn anders dan die tijdens de training.  Tevens zijn er verschillen op het gebied van psychologische factoren, zoals de gevoelde niveaus van stress, angst, motivatie en zelfvertrouwen.  Duidelijk is dat het van cruciaal belang is dat een sporter zich niet laat afleiden door deze verschillen.  Door deze factoren te simuleren in trainingen kan bijvoorbeeld een tennisser met behulp van een relaxatietraining leren zijn concentratie te behouden bij een onterecht ‘uit’ gegeven bal.

Mislukking omzetten in succes
en sporter kan zijn concentratie kwijt raken na het maken van een fout.  Een manier om hier mee om te gaan is door een sporter te trainen een mislukking om te zetten in succes.  Het gaat hierbij om een cognitieve gewoonte waarbij een sporter leert direct na het maken van een fout dezelfde oefening mentaal succesvol te herhalen in plaats van zijn aandacht op de gemaakte fout te richten.  Door deze oefening uit te voeren zal de mentale succesvolle herhaling een geconditioneerde respons worden in het bewustzijn van de sporter in plaats van de fout die iedere keer de sporter uit zijn concentratie zal halen.

Conclusie
en duidelijke conclusie die getrokken kan worden uit het bovengenoemde is dat er een rijke verscheidenheid bestaat aan technieken en strategieën die sporters als middel kunnen gebruiken om hun concentratie te verbeteren.  Echter zal in het achterhoofd gehouden moeten worden dat niet iedere strategie of techniek werkt bij elk individu.  Tevens staat het onderzoek naar concentratietechnieken nog relatief in zijn kinderschoenen maar belooft de toekomst veel moois.  De aandacht voor de sportpsychologie is groeiende nu steeds bekender wordt wat zijn invloed is en hiermee zullen er wellicht nieuwe ontdekkingen gedaan worden op het gebied van concentratie.

Voor het bovenstaande artikel heb ik me gebaseerd op de volgende literatuur :
= => Hardy, L., Jones, G. & Gould, D. (1996). Understanding Psychological Preparation for Sport: Theory and Practice of Elite Performers.
= => Moran, A.P. (1996). The Psychology of Concentration in Sport Performers.
= => Williams, J.M. (2001). Applied Sport Psychology: Personal Growth to Peak Perfomance.